Yandaki “Şafak Sayar” ve “Asker Notları” kısımlarını yaptıktan sonra bi baktım da içinde bulunduğum o yeşil atmosfer blog’a da bulaşmaya başladı. İşe bi dur demenin vakti geldi diye, bu yazıyla beraber askerlikle ilgili herşeyi sadece “Asker Notları” altına kitlemeyi, o kısım dışını yeşilden temizlemeyi düşünüyorum.

“İlk başlarda çok zorlanacak ama bi süre sonra alışacaksın”. Bu laf, gitmeden önce askerliğini yapmış herkesin ortak olarak söylediği, ancak benim ısrarla “yok canım, abartıyolar” şeklinde tepki verdiğim bi laftı. Gidip kendi gözlerimle gördüm ki hiç de abartmıyolarmış :) Özellikle ilk hafta, özellikle yedeksubay olarak yapıyorsan, insana sanki hayatının sonuna kadar orada kalacakmışsın, bi daha sivil olamayacakmışsın gibi geliyor. O önündeki 12 ay gözünde büyüdükçe büyüyor, boğazında düğümleniyor. İnsan bi anda normal olduğunu düşündüğü herşeyin anormale dönüştüğü bi ortamla karşılaşınca dengesi bozuluyor.

Üsteğmenimizin bize asker olmanın ne demek olduğunu uygulamalı olarak anlatmak için üzerimize ateş kustuğu bi anda, karşı odadaki bi arkadaşı olan biteni hiç umursamayıp kendi kendine şarkı söyleyerek kenardan kenardan göbek atarken görmem, üstümdeki ölü toprağını atmaya başlamak için kendime sebep olarak kullandığım şey oldu. “Babacım, kendine dert etsen ne değişecek, sittiret amaaaan” diyodu, ki çok haklıydı.

Ortama alıştıkça zaman yeniden normal hızına yaklaşıyor. İnsan tekrar hayatından keyif alabilmeye başlıyor. Birbirinden farklı 100 kişinin olduğu bi ortamda da her an enteresan bi olay çıkabiliyor. Bu yüzden can sıkıntısının en iyi ilacı odaları dolaşmak. Bi odada aristokrat bi tavırla kısık ışık altında kitap okuyan birileri, yan odada güreşen iki izbandut, bi başkasında bağıra bağıra türkü söyleyip göbek atan bi güruhla karşılaşabiliyorsun. Veya bi odada bişeylere sinirlenmiş küfreden birine rastlarken, bi başkasında telefonda aldığı haberle hüzünlenmiş, bi dostun sıcaklığına ihtiyacı olan birini bulabiliyorsun. Sen de artık o anki ruh haline göre kendini uygun bi yere koyuyorsun.

Ancak arada “bana kamera şakası mı yapılıyor acaba” diye düşünmekten de kendimi alamıyorum. Zira yoldan geçen 100 kişiyi toplayıp, 3 ay tank eğitimi verdikten sonra “hadi şimdi git tank takım komutanlığı yap” demek hiç mantıklı gelmiyor kulağa. Eğer kamera şakasıysa, bak hiç komik değil ha! :)